Niet één meer

Geplaatst op

Ik ben gisteren mee actie gaan voeren met de jongeren en die op straat kwamen tegen de uitspraak in een verkrachtingszaak.  En als ik vandaag de opiniepagina’s en sommige sociale media hoor en lees heb ik gelijk zin om weer de straat op te trekken en het uit te schreeuwen.

Nog een even samengevat.  Een jongen verkracht een meisje, wordt daarvoor ook veroordeeld, maar krijgt van de rechter geen straf omdat het anders schadelijk zou zijn voor zijn toekomst.

Er barst een storm van verontwaardiging los op sociale media, straten en pleinen. Duizenden burgers laten hun stem horen, ze vinden. het onrechtvaardig, seksistisch, klassenjustitie, … “Niet één meer” schreeuwen ze. Ze willen dat het geweld op vrouwen stopt.

Het establishment weert zich als duiveltje in een wijwaterbak als hun seksistische, klassenjustitie niet gepikt wordt door duizenden jongeren en burgers. Establishment media barsten van opinies die vragen op nuancering: “Ja maar, het is allemaal wat genuanceerder dan dat” “Justitie moet leren beter te communiceren” “Je moet het hele vonnis lezen,…”.

Een slimmerik bij justitie kwam zelf op het idee om het hele vonnis, met alle details en uitgebreide beschrijving van het hele voorval, te publiceren op het internet.  Wat onmiddellijk leidde tot de tientallen mensen die met de zo voorspelbare seksistische mooipraterij kwamen aandraven en alle mogelijk versies van het “ze had wel een heel kort rokje aan”, “Of kijk maar op de camerabeelden (lees het hele verhaal), ze heeft het zelf gezocht”’ Het is voorspelbaar, het is de reden waarom maar 25% van de slachtoffers van familiaal seksueel geweld met hun verhaal naar justitie stappen, buiten de familiale context is dat amper 16%.  De slachtoffers zijn beschaamd, ze voelen zich schuldig, ze willen hun verhaal niet delen met de hele wereld. 


De jongen is een verkrachter.  Daar is geen twijfel over, de rechter heeft hem schuldig verklaard, en hij heeft het ook zelf toegegeven.  Wij hebben dat niet slecht gelezen, wij hebben daar niet over gelezen, dat is de realiteit.

De jongen kreeg echter geen straf omdat het anders zou wegen op zijn toekomst als gynaecoloog.  Wij hebben dat niet slecht gelezen, wij hebben, daar niet over gelezen, het staat er, zo maar zwart op wit. Zelfs al zou het er in duizenden andere woorden staan, het is de realiteit.

Ik woon in een stad waar men er prat op gaat dat jongeren die vuurwerk afsteken daarvoor vervolgd en gestraft worden.  Een jongen kreeg 120 uur werkstraf voor het afsteken van vuurwerk op oudejaarsavond.

We kunnen erover discuteren of dat nu al dan niet terecht is, daar wil ik het even niet over hebben. Vuurwerk afschieten is verboden en wie het toch doet zal vervolgd worden: gasboetes, werkstraffen, huisarrest,  …. Er staan meerdere voorbeelden op de website van poilitieantwerpen.

Rond seksueel geweld ligt de lat duidelijk anders.